HENRI DE COCKER

Bruin
als de aarde
is je oker
jij boerenzoon
uit ’t zware
scheldeland
die in je dromen
drijft

luchten
waar
speelser leven
trilt
maar
reeds als kind
de rode stenen
stouwde
In de harde
vormen
van je hand...

Zo
gloeien fel
de vlammen
van je kleuren
om ergens
ver
vereenzaamd
te verijlen
tot een teerheid
ongekend
en weer te keren
tot de donkere
tonen
van de mens
gebogen
onder het geweld
van leven en dood
in de schoot
van het veld.

Anton Vlaskop